- Gegevens
- Gepubliceerd op donderdag 06 oktober 2011 22:02
Recreanten versus hardrijders
In de voorafgaande hoofdstukjes over de geschiedenis van IJsvermaak is nauwelijks iets te lezen geweest van dat gedeelte van de vereniging, waar eigenlijk alles om draait: de duizenden leden.
Hun aanwezigheid op het ijs is vanzelfsprekend vanaf het moment dat de baan open is. Minder vanzelfsprekend was en is hun aanwezigheid op de algemene ledenvergaderingen, die statutair jaarlijks worden gehouden en die het hoogste besluitorgaan van de vereniging vormen. Heel de periode van honderd jaar was de opkomst allerbedroevendst. Zelden of nooit waren er, naast de bestuursleden, meer dan tien andere leden. Verschillende malen moest de voorzitter zelfs constateren, dat geen enkel gewoon lid aanwezig was en de bestuursvoorstellen dus automatisch aangenomen waren.
Eén algemene vergadering vormde daarop echter een uitzondering: die van 9 november 1964. Meer dan 100 leden waren komen opdagen, zowel sympathisanten van het bestuur als aanhangers van degenen, die in het verslag van die vergadering worden aangeduid als de oppositiegroep van hardrijders. Het voorafgaande winterseizoen was de baan veel open geweest en de hardrijders waren van mening, dat zij letterlijk en figuurlijk te weinig ruimte hadden gekregen. Daar was nog de ongelukkige affaire bij gekomen van mishandeling van een bestuurslid door een hardrijder, die daarop door het bestuur geroyeerd was.
Vooral bij de verkiezingen voor het bestuur werd het spannend. Het ging om vier kandidaten: drie herkiesbare bestuursleden en één nieuwe kandidaat van het bestuur. Tegenover hen stonden vier tegenkandidaten. De drie herkiesbare leden werden met een krappe meerderheid herkozen, de vierde, de nieuwe kandidaat van het bestuur, haalde het niet. Na de vergadering ebde de beroering weer snel weg. De hardrijdersgroep organiseerde zich weliswaar in 1965 tot de aparte vereniging Ballengrud maar de samenwerking met IJsvermaak is altijd goed gebleven. Andere voorbeelden van woelige ledenvergaderingen zijn niet te vinden.
De conclusie zou getrokken kunnen worden, dat in de honderd jaar van het bestaan de meer dan honderd leden van het bestuur het naar de mening van de duizenden leden goed gedaan hebben. De conclusie is misschien wat eenvoudig en snel getrokken maar een feit is wel, dat de leden lid zijn om te kunnen schaatsen en niet om te vergaderen.
Van Groote Tent tot Klein Markendael < > Huidige bestuur
